Space Between

Ang tagal ko na palang walang blog. Pero hindi naman ibig sabihin nun walang nangyare sakin. Andami kaya. Siguro hindi ko na lang magawang maisulat ung mga nangyaring iyon. Mahirap kasi. Ang hirap na nga iexplain, mas mahirap pa ring isulat. Baka pati kayo magbadtrip. Haha. Ngayon, pinipilit ko na lang magsulat. Nakakamiss rin pala. Pero ayoko na lang muna ata magblog. Wala naman kasing pagbabago sa isusulat ko. Baka tungkol dun na naman isulat ko. Hindi pa rin ako natututo. Ayun pa rin. Hay nako. Kung naiiba lang ng pagsusulat ang aking tadhana. Gusto ko na lang ata tumawa. Haha ulit. Makikinig na lang muna ako. Magbabasa. Manonood. Pag hindi ko na uli mapigilan, lalabas na lang ang mga naisulat ko. Hindi rin naman kayo magugulat sa kung anuman ang laman nun. Pero, anung malay natin? Wala lang.    

"kahit anong bagal ng lakad mo, kung di ka naman niya gustong habulin, hindi ka talaga niya maabutan..   kahit mag-stop over ka pa.."   -Bob Ong

  Laiza- singing while waiting for something BOY- Baket ka naghihymn? LAIZA- Huwaat?? BOY- Ay, hum pala. In fairness, narealize in a span of 5 seconds. Pero bahala na kayo mag-isip kung ano gusto niya sabihin. Hehe

Yes. I am turning 26 on Sunday, the 9th of this month that is. But there's something about that age that irritates me. Parang walang dating. How old are you? 26. Nay. Parang masagwa. Unlike 21, 22, 23, 24, 25, 27 and the others (sorry, no offense meant), 26 is just a little like boring. Anyway, I hope this turns into a happy one inspite the 26 age. Argh. I'm excited, really. I still get this childlike feeling, again, inspite of the age. Argh, again. Greet me then.    

si myzhele (pronounced as michelle)

I wonder why in one night, angst suddenly turns into happiness. Ok. I was happy. Until today, I still am. But until when?